Om de wortels van de Salsa te vinden moeten wij eigenlijk heel ver terug gaan in de geschiedenis van Cuba en het Caraïbische gebied en wel naar het jaar 1492  toen Columbus Cuba ontdekte. Niet lang daarna bezette een Spaanse legermacht het eiland, dat zeer geschikt was om suikerplantages op te stichten. De plaatselijke bevolking werd als slaven op de plantages te werk gesteld. Later werden extra slaven uit Afrika gehaald.

Naast hun religies namen de Afrikanen ook hun mondelinge en muzikale tradities mee uit Afrika. Hoewel de Spanjaarden hun slaven vaak zeer wreed behandelden gaven ze hun toch een beperkte vrijheid. Zo mochten ze trommels gebruiken om mee te musiceren, iets wat de slaven in Noord Amerika bijvoorbeeld niet was toegestaan. Zo werd de basis gelegd voor de in de Cubaanse muziek zo belangrijke percussie. De trommelmuziek, ritmes en zang van de Afrikaanse slaven mengde zich met de flamencomuziek van de Spaanse kolonisten en de traditionele muziek van de (oorspronkelijke) Cubanen. Dit resulteerde uiteindelijk in een vrolijke, beweeglijke dansmuziek, de mambo.
De muziekstijl waarop salsa is gebaseerd is de Son. De Son ontstond al in de tweede helft van de 19e eeuw in het oostelijke deel van Cuba, in de provincie Oriente. In de jaren ‘20 was de Son de meest populaire muziek en dans voor de Cubanen uit alle lagen van de bevolking. De Son werd Cuba’s nationale muziek.

Na de tweede wereldoorlog vestigden zich veel Zuid Amerikanen in de Verenigde Staten. Puertoricanen, Colombianen en Venezolanen. Zij vestigden zich vooral in New York en Los Angeles. Zij namen hun eigen danssoorten mee: rumba, bomba, cha-cha-cha, momba en plena. In deze periode was Cuba een geliefde vakantiebestemming voor veel Amerikanen, die op deze manier met de Cubaanse mambo (en andere muziek- en danssoorten) in aanraking kwamen. Terugkerende toeristen waren erg enthousiast en droegen zo bij aan de verspreiding van de Cubaanse muziek in de Verenigde Staten. Dit werd nog eens versterkt toen, na de Cubaanse Revolutie, zich meer en meer Cubanen in Miami vestigden.
Al deze muzieksoorten bestonden naast en door elkaar. Vooral in New York was deze Latin style zeer populair.  Onder de Latino’s van de Verenigde Staten bereikte de salsa haar hoogtepunt in de jaren ‘70. Vanuit de V.S. verbreidde de salsa zich over het gehele Caraïbische gebied en maakte men ook op Cuba in de jaren 80 kennis met dit fenomeen. Vele jonge muzikanten op het eiland gingen salsa spelen en zo ontstonden groepen als ‘Los Van Van’, ‘NG La Banda’ en ‘El Médico de la Salsa’, die een eigen karakter aan de muziek gaven waardoor weer nieuwe vormen ontstonden zoals de timba wat momenteel een populaire salsastijl is op Cuba.

In salsa zijn percussie-instrumenten Cubaans (conga, bongó, timbales, clave, maracas, güiro, cencerros), bestaat de melodiegroep uit trompetten en trombones, worden moderne, vaak dissonante harmonieën toegepast en zijn de teksten vaak sociaal bewogen.
Vandaag de dag omvat het woord ‘Salsa’ bijna alle Latin muziek, zoals de son en mambo, Dominicaanse merengue en Colombiaanse cumbia. Tevens hoor je vaak de term’Latin muziek’ als alternatief. Velen vinden dit echter geen juiste benaming, omdat dit ook de Braziliaanse samba en Latin pop omvat, wat weer verwarring schept. Dit is de salsa zoals wij die nu kennen. Salsa wordt nu (bijna) overal ter wereld gedanst. Overal weer net een beetje anders.

The roots of Salsa go quite far back in the history of Cuba and the Caribbean to the year 1492 when Columbus discovered Cuba.  Not long after that a Spanish army occupied the island, which was very suitable to grow sugar plantations on.  The local population was used as slaves on the plantations.  Later extra slaves were brought from Africa.

Besides their religions, the Africans brought their oral and musical traditions from Africa.  Although the Spaniards often treated their slaves very cruelly, they gave them limited freedom.They were, for instance, allowed to use their drums to make music. This way the drum music, rhythms and songs of the African slaves mixed with the flamenco music of the Spanish colonists and the traditional music of the (original) Cubans.  This eventually resulted in a cheerful, lively dance music, the mambo. 

The musical style on which the salsa is based is the Son.  The Son already originated in the second half of the 19th century in the eastern part of Cuba, in the province of Oriente.  In the ‘20ies Son was the most popular music and lay dance for the whole Cuban population.  The Son became Cuba’s national music.

After the second world war many South Americans (Puertoricans, Colombians and Venezolans) moved to the United States.  They brought their own kinds of dance with them: rumba, bomba, cha-cha-cha, momba and plena.  In this period Cuba was a pleasant holiday destination for many Americans, who, in this way, came in contact with the Cuban mambo (and other music and dances).  On returning home tourists, being very enthusiastic, spread the word about the Cuban music in the United States.  This was even more strongly established after the Cuban Revolution. More and more Cubans moved to Miami.  All these kinds of music existed next to each other and intermingled.  Especially in New York this Latin style was very popular.  Among the Latinos of the United States salsa reached its summit in the ‘70ies.  From the US salsa spread over the entire Caribbean and in the ‘80ies Cuba came in contact with this phenomenon.  Many young musicians on the island started playing salsa and this is how groups like ‘Loose Van Van’, ‘NG Drawer Banda’ and ‘Yard Médico the la Salsa’ came into being. They gave their own character to the music and thus again new forms like the timba originated, which is currently a popular salsa style on Cuba.

In salsa music percussion instruments are Cuban (conga, bongó, timbales, clave, maracas, güiro, cencerros), the melody groups consist of trumpets and trombones. Often modern, vague dissonant harmonies are applied and lyrics tend to express a social conscience.


Today the word Salsa encompasses almost all Latin music, like the son and mambo, Dominican merengue and Colombian cumbia.  Often you also alternatively hear the term "Latin music".  However, many regard this as an inappropriate name, because this also encompasses the Brazilian samba and Latin pop music, which is confusing. This is salsa as we now know it. Salsa is danced (almost) anywhere in the world.  Just a little bit different everywhere.